«درمان عفونت عارض بر جامعه وکالت» سعید رستمی وکیل دادگستری

           «درمان عفونت عارض بر جامعه وکالت»

                              وکیل سعید رستمی ، نایب رئیس کانون البرز

آنچه که امروز به مانند آقتی جدی دامن جامعه ایرانی و از جمله جامعه وکالت را گرفته شکوه و گلایه از انواع مشکلات و گرفتاریهای اجتماعی و صنفی است، بدون اینکه به نقش خودمان چه یه عنوان عامل و چه به عنوان حلال این مشکلات توجهی شود. یکی از مهمترین این مشکلات موسسات به اصطلاح حقوقی است که عمده همکاران، آشنا به این مشکلات هستند . گلایه این است که تاچه زمان باید نشست و نظاره گر این هجمه بر پیکره نهاد وکالت بود؟ باید چاره ای اندیشید، به نظر اینجانب معمرین و پیشکسوتان جامعه وکالت آنگونه که پدر و مادر نگران فرزندان خود هستند می بایست نگران جوانانی باشند که راه به محمل این موسسات می یابند، مگر نه این است که، همکارانی که سالهای متمادی به جهت فعالیت وکالتی و کسب انواع تجربیات، سرد و گرم چشیده این عرصه هستند و حال خسته از این سالها، خسته از موکل، دادگاه و پاسگاه و ... آیا وقت آن نرسیده که ایشان آفق جدیدی در مسیر وکالت ترسیم کنند؟ چه کسی شایسته تر از وکیل دادگستری با تجریه است که می تواند با تاسیس موسسات حقوقی ضمن ادامه شغل شریف وکالت در قالب موسسه و با به کارگیری تجربیات گرانسنگ، به جای پیگیری شخصی پرونده موکلین، در قامت مدیر حقوقی توانمند و از طریق : ۱- جذب وکلای متخصص در رشته های مختلف حقوقی (امروزه بیش از ۵۰ درصد و کلا دارای تحصیلات تکمیلی با تخصص مریوطه هستند) به تخصصی شدن امر وکالت که موجب ارتقاء سطح کیفی ارائه خدمات وکالتی میگردد کمک نماید؟ ۲- با ایجاد محفلی امن فضایی در شان جامعه وکالت برای وکلای جوان ایجاد نماید ۳- با جذب کارآموزان وکالت ضمن قبول مسئولیت آنان، زمینه اشتغال را برای ایشان فراهم نماید : - با انتقال تجربیات خود از طریق آموزش اخلاق و رفتار حرفه ای و شیوه صحیح وکالت کمک شایانی به کانونهای وکلا در زمینه آموزش نماید. انجام این اقدامات نیازمند تغییر مقررات نیست بلکه مستلزم تغییر رفتار و نوع نگاه است، نمی توان به انتظار تغییر شیوه اداره ثبت در پذیرش تقاضای افراد فاقد صلاحیت برای ثبت این موسسات نشست بلکه با ورود همکاران مذکور به این حوزه می توان عرصه را بر موسسات مذکور تنگ و مسیر فعالیت همکاران جوان را تغییر داد.

 

منتشر شده در خبرنامه داخلی کانون وکلای البرز – شماره 3 – بهار 96